( )

Κοιτάς το κενό....θες να γράψεις δυο λέξεις να αδειάσεις....και εκεί που νομίζεις οτι το'χεις....Κενο....
Σου φαίνεται μάταιο το οτιδήποτε....

Τι να γράψεις; Θα αλλάξει κάτι; Θα αδειάσεις; Εχουν προλάβει άλλοι και σε έχουν αδειάσει προ πολλού....Δεν υπάρχουν ούτε συναισθήματα να περιγράψεις, ούτε πόνος,ούτε χαρά, ούτε θυμός....Υπάρχει ένα κενό....ένα κενό στο είναι σου.....Δεν έχεις να εκφράσεις κάτι....Είσαι κενός...Είσαι άδειος....Και υπάρχει ένα μικροσκοπικό "κρίμα" που μικραίνει ακόμη περισσότερο με τον καιρό....Κρίμα γιατί; Κρίμα για ποιόν;....Και λοιπόν;....Αλλάζει κάτι;...

Τίποτα...όπως το τίποτα που νιώθεις...τίποτα νιώθεις....ούτε κρύο ούτε ζέστη....

Τι γίνεται όταν έρχεται το τίποτα;....Χάνεται το χρώμα...και μετά;....Επιστρέφεις ποτέ;....Ή παραμένεις κυνικός, κενός, επιφανειακός....Σίγουρα πρέπει να ειναι σαν ίωση έτσι;...Σε λιγες μέρες επιστρέφουν πάλι όλα...ή οχι;.....Θα δείξει....Θέλω να επιστρέψουν όλα;.....Θα δείξει....

Τι καταστάσεις να περιγράψεις και τι να διηγηθείς;;; Ε Cruci;(Ομάδα Κρούσης....)Τα έχεις πει όλα, τα έχεις νιώσει όλα.....Ποιος εκεί έξω θα σε αναβαθμίσει, ποιος θα σε κανει να νιώσεις κάτι παραπάνω;.....Ποιος θα έχει να πει κάτι καινούργιο;.....Dare ya...!