Salto mortale u say...

Salto mortale και βλέπεις τη γη να πλησιάζει απειλητικά....και εκεί που λες ότι τώρα θα φάω τα μούτρα μου, να σου η Marioland....Και αρχίζεις και πηδάς από συννεφο σε σύννεφο....και να τα αστεράκια να ξεπηδούν και να σου δίνουν φλουριά....(Ναι Αντρέα, είσαι μεγάλη επιρροή:P)....Και δεν πέφτεις, συνεχίζεις και συνεχίζεις και ανεβαίνεις πιο ψηλά...Και Crucilla μου, να γράψω κάτι από την ψυχή μου...Η ψυχή μου όμως προς το παρόν δουλεύει...δεν ρητορεύει....Κουράζεται ή χαίρεται....Όλα είναι στο πρόγραμμα τελικά....Το salto δεν ξέρεις αν θα σου βγει σε καλό, μπορεί να πιάσεις πάτο, αλλά εγώ αντίθετα πιστεύω ότι ο πάτος είναι γι'αυτούς που δεν ξέρουν να παίζουν το παιχνίδι, και εγώ ξέρω να παίζω σωστά....
Έφτασα εκεί που δεν περίμενα, πολύς δρόμος ακόμη αλλά, μέσα σε λίγο διάστημα παραιτήθηκα, βρηκα ξανά δουλειά, ξεκίνησα καινούργια πράγματα, δουλεύω στον τομέα που ήλπιζα και συνεχώς και ανεβαίνω, καταξιωμένοι εκτιμούν τη δουλειά μου και συνεχίζω...
Υπάρχουν και οι αναταράξεις στο ταξίδι...Αλλά κι αυτές είναι πολύ σημαντικές....χωρίς αυτές οι επιτυχία δεν έχει γλύκα και εγώ τελευταία επέτρεψα στον εαυτό μου να γλυκαθεί...όλα είναι στο παιχνίδι είπαμε...
Κι αν κάτι μπορεί να λείπει, μη γελιέστε...είναι εκεί...το βλέπω, το θέλω και ίσως το αποκτήσω, ίσως όχι...το σίγουρο είναι πως η διαύγεια ψυχής οδηγεί στο καθαρό βλέμμα και στην σωστή κρίση, ξέρω που βρίσκομαι και τι θέλω...έχω περισσότερη υπομονή και επιμονή....και αν δεν τα καταφέρω θα ξέρω ότι τουλάχιστον προσπάθησα και σίγουρα για κάτι που αξίζει..:)Ποιος έχει τα κότσια να το δει, να το διεκδικήσει, να το κερδίσει ή στην χειρότερη να χάσει με αξιοπρέπεια και να το χαίρεται???

Πολύ δουλειά, πολύς δρόμος, πολύ κούραση, όλα πολλά....Και δεν βαριέμαι ούτε στιγμή...Βλέπω κι άλλα συννεφάκια και φλουράκια και πάω να τα πιάσω;)....