Βρε μήπως;......Τσουπ-Τσουπ!

Και εκεί που κάθομαι στον καναπέ μου και βλέπω την αγαπημένη μου σειρά...σκέφτομαι εσένα...
Εσένα και τα biiiip σαξόφωνα που πλέον ακούγονται στο μυαλό μου λες και υπάρχει μονίμως συνδεδεμένο ένα iPod....
Δεν σε σκέφτομαι με λύπη, δεν σε σκέφτομαι απελπισμένα...σε σκέφτομαι όμορφα...Είσαι κάτι όμορφο στη ζωή μου, ακόμη κι αν ουσιαστικά δεν είσαι μέσα σ'αυτή...

Και εκεί που σκέφτομαι όοολα αυτά...και πάω πάλι να βυθιστώ στις ίδιες και ίδιες σκέψεις....

Τσουπ...μες το μυαλό μου και η καινούργια μου φίλη....Τρελή τελείως αλλά αυτό είναι που μετράει....:P.......Με βοήθησε χωρίς να έχει πάρει τίποτα...Αμφιβάλλω αν περιμένει και κάτι....Φοβερό;;;;!!Σπάνιο....Μακάρι να είναι έτσι...

Τσουπ....εκείνος ο μακρυνός μου φιλος που με κάνει τοοοοόσο και γελάω...Και μου λείπειιιιιι....και έχω ενα όνειρο να τον κάνω συγκάτοικο και να υιοθετήσουμε ένα σκυλί και να ρεμπελιάζουμε και να συζητάμε για όλα όσα δεν προλαβαίνουμε λόγω απόστασης.....Δύο ουσιαστικές μέρες μαζί που θυμόμαστε και γελάμε...αχ να είχαμε και ενα προφιτερόλ απο τον Τάσο στο Πανόραμα!!! Χαχαχχαχα!!!!


Τσουπ...Η δεύτερη τρελη φιλεναδα μου (και απόδειξη της τρέλας της ότι παντρεύεται μέσα στον επόμενο χρόνο, αντε και μάνα βρε!!!! χαχαχ:P)....Που δείχνει κάθε φορά την αγάπη της με τρόπο πολύ τρυφερό και με μεγάλη υπομονη...Γιατί οι δύο μας έχουμε ουσία!(είδες που μπορείς να γίνεις καλή μανούλα;).....

Τσουπ...Η σαλονικιά μου...Που μπορεί να κάνω μέεεερες, τι μέρες;...μήηηνες να την πάρω τηλ, και εκείνη εκεί...Να μου γκρινιάζει και να μου τη λέει για τις επιλογές μου...Και να γελάμε με όοοολα τα κουλα που μας τυχαίνουν...

Τσουπ...η δασκαλίτσα μου, θεά, κουκλάρα, γυναικάρα....Ένας άνθρωπος που πιστέυει σε μένα...Να πιστεύουν σε σένα και να σου δίνουν την απαραίτητη ώθηση για να γίνεις καλύτερος...Να θέλουν κάτι καλό για σένα...επίσης σπάνιο...ετσι;....

Έχω και γαμώ τους ανθρώπους γύρω μου, γαμώ την αγάπη, πολλές φορές μπορεί να περιμένω περισσότερα απ'όσα μπορει να δώσει ο καθένας.... Μα αυτοί που αξίζουν μένουν εδώ...
Εχω διαλέξει και γαμώ τα επαγγέλματα, κάνω αυτό που αγαπώ και περιμένω να κάνω κι άλλα....
Το μόνο που λείπει είσαι εσύ...Τι να κάνουμε;...Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωη...σωστα;....

Κι αν καμμιά φορά(σχεδόν πάντα:P) με παιρνει απο κάτω και τα κείμενα είναι μαυρα κι άραχνα....Ε του π*****....Δίδυμος χωρίς κυκλοθυμία ύπαρχει;;;;

Χριστίνα, Αντρέα, Αλεξάνδρα, Σοφία, Ξένια... :******.......Ακούτε τα απίστευτα απο μένα κι όμως είστε ακόμη εκεί!!!!Μιλάμε για πολύ κουράγιο!!

Με κρατάνε χαρούμενη και προσγειωμένη...χαίρονται με τη χαρά μου και με τη λύπη μου..


Τελικά είμαι πολύ τυχερή ε;....Ε, λοιπόν αφήστε με να γκρινιάζω που και που....Αφού έτσι μ'αγαπάτε, αλλιώς θα ήμουν βαρετή!!!!Νιαα! ;)

To be honest....who can handle honesty???.....

Κάποτε είχα ακούσει πως στα δεξιά κάθε ανθρώπου υπάρχει ο φύλακας άγγελος...Ψηλός και φωτεινός....που σου λέει το σωστό...σου μιλάει, σε καθοδηγεί..λένε πως αν του ζητήσεις κάτι θα σου το κάνει (αυτό το τελευταίο, μεταξύ μας, δεν πρέπει να ισχύει:P)...Σου λέει να μην προδώσεις τις αρχές σου και να μείνεις ακλόνητος στα πιστέυω σου....Αντίστοιχα φαντάζομαι θα υπάρχει και στην αριστερή πλευρά, ένας σκοτεινός φύλακας, που δεν ξέρω τι μούρη κουβαλάει, αλλά φαντάζομαι θα προσπαθεί να σου κλονίσει όχι μόνο τα πιστεύω σου αλλά και ολόκληρο το σύμπαν σου...

Με τι γνώμονα προχωράμε; Να είμαστε καλά εμείς, οι γύρω μας ή να είμαστε καλά εμείς έτσι ώστε να είναι και οι γυρω μας; Και αν αυτά τα δύο δεν συμβαδίζουν;....Μήπως έχουμε λάθος ανθρώπους γύρω μας;......

Προσπαθείς να μιλήσεις, να εξηγήσεις, να δώσεις, να ζήσεις....Ποιός το αντέχει;...Ποιός αντέχει να καταλάβει, ποιός αντέχει να ακούσει, να πάρει, να νιώσει;...
Κανείς...και ολοι έχουν την απαίτηση να καταλάβεις, να νιώσεις, να δώσεις...Αν δεν το κάνεις φεύγουν...Κανείς δεν πιέζεται, κανείς δεν περιμένει, κανείς δεν εξηγεί, και κανείς δεν δίνει...Ποιός είναι λάθος και ποιός σωστός;....

Πως ζητάς να είμαι "πολύ","διαφορετικός","σπάνιος" αν δεν μπορείς να το χειριστείς..
Πως μου ζητάς να τα θέλω όλα, αν δεν μπορείς να τα δώσεις; να επικροτείς τον πλούτο της ψυχής μου αν είναι πολύ για σένα;....
-Μήπως να γίνω παρτάκιας;
-Μήπως να κοιτάζω την πάρτη μου;
-Μήπως να σε δω που έχεις πρόβλημα και να γυρίσω τη μούρη απο την άλλη γιατι αϊ σιχτιρ εχω κ εγώ τα δικά μου προβλήματα;...Γιατί επιτέλους με έχεις κουράσει εσύ και η δειλία σου;...
Και όλα αυτά για να διευκολύνω και πάλι εσένα..που δεν αντέχεις στα δύσκολα και ιδιαίτερα...
Μήπως τελικά εσύ δεν ξέρεις τι θέλεις;....

"Είσαι πολύ για να χωρέσεις στο μυαλό τους...", "είσαι ιδιαίτερος, μην προσπαθείς να γίνεις κοινός σαν τους άλλους"....κ προχωράς μόνος σου....και κάποια στιγμή πάυεις να ελπίζεις για το ιδιαίτερο, διαφορετικό....κ πως προχωράς χωρίς ελπίδα;...
Και πάλι πιέζεσαι να την βρεις μέσα σου.....Μια ζωή πιέζεσαι να διατηρήσεις εσένα και την αλήθεια σου....Αμφισβητείς την κρίση σου....και τελικά μένεις εσύ και οι αναλύσεις σου....

Το θέμα είναι ένα...αν πας με το ρεύμα, είσαι παρτάκιας και δεν αρέσεις, δεν βολέυεις...
Αν είσαι διαφορετικός δεν μπορούν να το χειριστούν...
Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα...
Τι διαλέγεις...;

Να είσαι ο εαυτός σου...και όποιος το αντέχει , και μέσα στους υπόλοιπους και εσυ ο ίδιος..λέω εγώ...

Εσύ; Τι λες;..
;)