Για να είμαι ειλικρινής μέτα το posting κάθομαι πάντα και διαβάζω αυτά που έγραψα..Και πολλές φορές αναρωτιέμαι γιατί δεν γράφω έτσι ανάλαφρα κειμενάκια για αστεία με την παρέα, για καθημερινά γεγονότα, ότι γράφει τέλoσπάντων ένας αξιοπρεπής blogger...
Τελικά όμως κατέληξα ότι το blog είναι όπως το φανταζόμαστε εμείς και στην συνέχεια πως το φτιάχνουμε εμείς....Και το δικό μου θέλω να είναι έτσι...Στην καθημερινότητα μου δεν εκφράζω εύκολα την ψυχή μου, δεν μιλάω ρομαντικά, βαθυστοχαστα ή με πομπόδες ύφος...Όταν όμως θέλω να αποτυπόσω τις σκέψεις μου, τα προβλήματα μου και τους προβληματισμούς μου, να αδειάσω, ανοίγω το blog και απλά γράφω χωρίς να σκέφτομαι....Με βοηθά πολύ να ξεκαθαρίζω τα πραγματα και να καθαρίζω το μυαλό μου....Να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και απέναντι σε όποιον με διαβάζει ...Τα γελια, τα αστεία με τις παρέες και τα υπόλοιπα υπάρχουν άφθονα έξω...Εδώ εκφράζω αυτό που δεν μπορώ αλλού...και μου κάνει καλό..


