Τις Κυριακές, μου λείπεις θέε μου πιο πολύ... κτλ. κτλ. δεν λέει το τραγουδάκι;...
Μισούσα από μικρή τις Κυριακές...Κυριακή πρωϊ η αρχή του τέλους, Κυριακή απόγευμα η έναρξη μιας καινούργιας εβδομάδας...Μια ανεξήγητη μελαγχολία την Κυριακή το απόγευμα...Ενώ καθημερινά δουλεύω όλη μέρα, την Κυριακή κάθομαι...Έχω εθιστεί τόσο πολύ στη δουλειά που δεν αντέχω να κάθομαι;;;....Βαριέμαι πολύ και θέλω να πέσω για ύπνο και να έρθει πιο νωρίς η Δευτέρα, να ξεμπερδεύουμε με την Κυριακή με λίγα λόγια...
Και έρχεται και το δικό σου θέμα και συμπληρώνει τη μιζέρια της Κυριακής...Δουλεύεις κι εσύ πολύ, ακόμη και την Κυριακή...Και είναι δύσκολο να σε δω...Πιο πιθανο να σε δω τις καθημερινές παρά την Κυριακή...Κι όμως τότε μου λείπεις πιο πολύ...
Πρέπει να βρω τρόπο να γεμίζω τις Κυριακές μου...Ή μήπως είναι άδειες επειδή δεν υπάρχεις εσύ;...
